پرینت
پایگاههای استنادی داخلی

مقوله هایی همچون ارزیابی پژوهشی، سنجش علمکرد پژوهشی و سنجش علم امروزه بسیار مهم و پرکاربرد شده اند. دیجیتالی شدن هر چه بیشتر نشر و ارتباطات علمی نیز زمینه را برای گسترش ابزارهایی که انجام این امور را تسهیل کنند، فراهم کرده است. از آنجا که پژوهشگران و دانشگاهیان مدام برای ارزیابی عملکرد علمی و پژوهشی زیر ذره بین هستند، علاقه خود این افراد نیز برای رصد کردن عملکرد علمی خود به ویژه از نظر تعداد انتشارات و تعداد استنادها هر روز بیشتر می شود. این نیاز و تقاضا موجب شده که شرکت های بزرگ فعال در حوزه وب به فکر توسعه ابزارهایی بیافتند که افراد با استفاده از آنها بتوانند به سهولت عملکرد علمی خود را رصد کنند.  در اینجا به معرفی چند مورد از این ابزارها پرداخته می شود که در اختیار دانشگاهیان قرار دارند.

توضیحات

پایگاه های استنادی

پایگاه استنادی علوم جهان اسلام یک سامانه اطلاع رسانی علمی است که در صدد تجزیه و تحلیل مجلات علمی کشورهای اسلامی بر اساس معیارهای علم سنجی معتبر می‌باشد. ایران با تولید ISC ، بعد از ایالات متحده که ۶۰ سال در مطالعات استنادی تجربه دارد و نیز بعد از کشور هلند، سومین نظام استنادی جهان را بنیانگذاری کرده‌است. هم اکنون، این تحلیل علمی توسط ISI در دنیای انتشارات به خصوص در مورد نشریات، صورت می‌پذیرد. در حقیقت، ISC می‌کوشد تا چنین تحلیلی را انجام دهد و هم اکنون با استفاده از اطلاعات جمع آوری شده از انتشارات فارسی، به خصوص مجلات علمی، در تحلیل محتوایی، ارزیابی مجلات و رتبه بندی مؤسسات علمی، نویسندگان و مجلات در سطح ملی موفقیت‌هایی کسب کرده‌است. از آنجا که معیارهای علم سنجی بر اساس قوانین علمی پایه گداری شده‌اند، آن دسته از فراورده‌های علمی که توسط ISC تولید می‌شوند برابر با فراورده‌های تولید شده توسط ISI می‌باشند.فرآورده های این پایگاه عبارتند از:

- گزارشهای استنادی نشریات فارسی (PJCR)

 - گزارشهای استنادی نشریات عربی  (AJCR)

- گزارشهای استنادی نشریات انگلیسی (EJCR) 

 - نمایه استنادی علوم اسلام  (ISCI)

 

شیوه نامه ایران راهنمای استناد به منابع اطلاعات فارسی و انگلیسی به صورت نویسنده تاریخ و براساس شیوه نامه شیکاگو ویرایش پانزدهم است که در سه بخش ارائه می شود. بخش اول به معرفی نویسنده تاریخ و الگوهای پایه آن اختصاص دارد. در بخش دوم، روش استناد به انواع منابع در شکل های چاپی و الکترونیکی تشریح و برای آن مثال هایی ارائه می شود. بخش سوم نیز خلاصه ای از شیوه نامه را ارائه می کند که می تواند از سوی ناشران و نشریه های علمی برای راهنمایی پدیدآورندگان استفاده شود. در این بخش نظام استنادی شیوه نامۀ «ای. پی. ای.» نیز بر اساس ویرایش پنجم آن به اختصار تبیین و با شیوه نامۀ ایران مقایسه می شود.

 

 

تمام حقوق این اثر برای شرکت مهندسی ارتباطات پیام مشرق و نرم افزار کتابخانه 2.0 ثنا محفوظ می باشد.